9 Temmuz 2010 Cuma

veee şafak 90!!!! :)
Bu arada Livaneli'nin Veda filmini izledim. Beklentilerimin çok altındaydı. Yine de önderimizin hayatından bir kesit izlemek çok duygulandırdı beni aşkım....Çok şanslı hissettim bir Türk olarak kendimi.
Ne geceydi ama...
Hayata dair bütün bildiklerimi unuttum bu gece. Amerika'da kocaman ve kalabalık bir hastanede çok hasta bir arkadaşın başında garip bir gece yaşadım aşkım.
Olay şöyle başladı, senin de bildiğin gibi Gazi'den gelen bir grup akademisyen 5 aydır buradalar ve bu hocalardan birisi acilen hastaneye kaldırılmış dün gece. Ve maalesef kemik kanseri teşhisi konulmuş. Ben de destek olmak için geceyi yanında geçirdim. Ne kadar zormuş o atmosferi tatmak aşkım.
Sapasağlam kadıncağızı öyle görünce hayattaki bütün hırslarımı, uzun vadeli planlarımı, büyük düşüncelerimi bir kenara bıraktım. Hayat aslında ne kadar da sahte. Bir anda yoksun...
Allah'ım sen bize sağlıklı ve hayırlı ömürler nasip eyle sevdiklerimizle.
Şimdi dinlenmem gerek...

Neler öğrendim: Hayatı çok da ciddiye almadan yaşamam gerektiğini öğrendim.