Canım sevgilim,
Bugün sonunda 7 li rakamlara indik şafağımızda. 79 günün kaldı aşkım.
Bugün seninle uzun uzun konuşma fırsatım oldu yine, hayallere daldık her zaman ki gibi. Seninle hayal kurmak o kadar güzel ki bitanem. Bir yuvamız vardı bugünkü hayalimizde, ırmağa bakan pencerenin önünde iki tane klasik koltuklar vardı, ortasında eski bir sehpa. Evimizin bu köşesi oturup uzun sohbetler edip kahvemizi yudumladığımız yerdi… Hala yüzümde gülümseme var düşününce. Birden ikimizi de beyaz saçlarımız, titreyen ellerimizle birbirimize sevgi dolu bakarken ve kahvemizi yudumlarken gördüm aşkım. Seni çok ama çok seviyorum her şeyim benimmmmmmm….

(Bugün ne yaptım, “the last station”, aşkın son hali diye Türkçe’ye çevirilmiş bir film seyrettim. Tolstoyun hayatının son dönemine ait güzel bir film olmuş. Karısı Sofya’yla olan aşklarını konu almışlar. Bu nedenle bir çok sahnesinde seni ve bizi düşünüp duygulandım.)
Az önce de söylemiştim ama yine söyleyim, hep söyleyim,
Seni çooooooooooooooooook seviyorummmmmmmmmmmmmmm:)))